“بسم ا… الرحمن الرحیم
مَن عَلَّمَنی حرفاً قَد صَیّرنی عبداً
| گفت استاد مبر درس از یــاد | یاد باد آن چه مرا گفت استاد |
| یاد باد آن که مرا یاد آموخت | آدمی نان خورد از دولت یاد |
| هیچ یادم نرود این معنی | که مرا مادر من , نادان زاد |
| پدرم نیز چو استادم دید | گشت از تربیت من آزاد |
| پس مرا منت از استاد بود | که به تعلیم من استاد استاد |
| هر چه می خواست آموخت مرا | غیر یک اصل که ناگفته نهاد |
| حیف استاد به من یاد نداد | قدر استاد نکو دانستن |









